Terapia Ericksonowska jest krótkoterminową terapią strategiczną. Oznacza to, że terapeuta buduje strategię osiągnięcia zamierzonej zmiany terapeutycznej, dla każdego pacjenta indywidualnie.
Jest to to podejście niedyrektywne, co wzbudza w pacjencie zaciekawienie i naturalną umiejętność uczenia się. Terapeuta nie skupia się tylko na objawie, lecz stara się zobaczyć pacjenta w szerszym kontekście.
Terapia ericksonowska jest terapią systemową, dlatego terapeuta zawsze bierze pod uwagę system rodzinny, oraz inne systemy w jakich funkcjonuje pacjent. Dlatego też w sytuacji gdy na terapię przyprowadzane jest dziecko, terapeuta może zaprosić do współpracy również rodziców czy innych członków rodziny.
W trakcie terapii, terapeuta erickosonowski wykorzystuje różne narzędzia i metody pracy w tym hipnozę, która stwarza przestrzeń do nowych doświadczeń.
Rola podświadomości jest tu kluczowa. Dzięki hipnozie pacjent może dotrzeć do swoich wcześniej uśpionych wewnętrznych zasobów intrapsychicznych.
Nowe doświadczenia i umiejętności, umożliwiają pacjentowi rozszerzenie zastosowania ich na inne sfery życia. Zmianie ulega perspektywa na to co było, a uwaga i energia kierowana jest w stronę przyszłości i nowych rozwiązań.
Terapia ericksonowska to perspektywa uczenia się, uzdrawiania i wzrostu, która sprzyja elastyczności pacjenta w sposób ciągły i adaptacyjny.